би олон хүнээс логиктой байхыг хүсдэг.. энэ талаараа нэг сараачий гэж бодлоо.. яагаад логик хэрэгтэй вэ.. яагаад баталгаа буюу аргументыг шаардаж дүгнэлт гаргахдаа яардаггүй вэ.. энэ бүхний талаар өөрийн мэдэх бага сага зүйлээ тоймлоод бичлээ..
хэрвээ та философийн анхан шатны мэдлэгийг ямар нэг хэмжээгээр авсан л бол эртний софистуудын талаар дуулсан байх.. тэдний аливаа буруу дүгнэлт хийх гаргалгааг сонсож байсан бизээ..
жишээлбэл:
чамд байгаа зүйл бол чиний гээгээгүй зүйл мөн..
Чи эвэр гээгээгүй байж таараа тийм үү..
Тэгвэл чи эвэртэй..
энэ бол софистуудын логикын алдаатай дүгнэлтийг зөв аргументуудыг ашиглан хэрхэн гаргаж байгаа талаар сурах бичигт байдаг ишлэл.. иймэрхүү логикийн алдааг гаргах гол утга учир нь шалтгаант холбоо байдаг.. шалтгаант холбоо бол логикын амин сүнс..
Аягүй амьдрал мэддэг ойлгоцон баагий яваад л байж яваад л байж.. бусдад зааж зөвлөөл.. тэгж болкуй ингэж болкуй.. би ингэж алдсым.. миний мэдэх тэр тэгж алдсын.. гээд л.. гэтэл нэг л өдөр төгсгөл ойртож байгааг мэдэрч.. төгсгөл ойртож байгааг мэдрээд тэрийг хүлээнэ гэдэг азтай явдал.. учир нь маргааш битгий хэл таван секундын дараа юу тохиолдохыг хэн ч мэдэхгүй.. гэнэт дээрээс туйпуу унаж ирээд цохиод алчуул.. эсвэл хальтарч унаад тэгээд үхчүүл.. төгсгөлийн тухай бодоо ч үгүй маргаашын үйл явдлынхаа төлөвлөгөөг боловсрууланхан алхаж яваад үхчихдэг хүмүүс олон байна.. харин өнөөх төгсгөл ойртож байгаа мэдэрсэн этгээдүүд энэхүү азтай явдлаа янз бүрээр хүлээж авдаг.. амьдралд чаргууцалдаж.. айж дагжин чичирдэг.. үнэндээ бусдад зааж зөвлөж явахдаа өөрийнхөө хийсэн сонголтондоо захирагдаж явснаа хэзээ хойно ойлгодог.. хийгээгүй сонголтоо буруу байсан гэдэгт өөрийгөө итгүүлдэг.. хажуудах хүнээр жишээ аван батлахыг оролддог.. гэвч үнэндээ тэрхүү жишээнд авагдаж байгаа хүн нь өөрийнхөө сонголтонд сэтгэл хангалуун байгаа эсэхийг огтоос тоодоггүй.. мэдэхгүй байж бусдын сонголтыг буруутгадаг.. бид мэдэхгүй зүйлээс айдаг ч сонголт бүрийн ард байх эрсдлээс бас айдаг.. тэрхүү эрсдэлээс хэдийчинээ ихээр айна төдийчинээ өөрийнхөө хийсэн сонголтоо зөвтгөж явдаг.. гэтэл.. төгсгөл ирэх үед бидэнд ямар ч сонголт хийсэн зөв ч бай буруу ч бай тэрхүү төдийгөөс өдийг хүртэл хийсэн сонголтондоо сэтгэл хангалуун байх чанар дутдаг.. эргэлзэж тээнгэлзэх тусам сонголтоос чинь үүсэх эрсдэл нэмэгддэг байжээ гэдгийг тэр үед л анзаарна.. тиймээ тэртээ тэргүй маргааш юу болохыг тааж мэдэж чадахгүйгээс хойш магдлалын онолд итгээд л тавь тавин хувийн боломжоо аваад л.. алхаад л алхаад л.. сонголтыг тулгарах бүрт нь сонгоод л.. нэгэнт хийсэн сонголтоо 100 хувь болгохын төлөө зүтгээд л.. үнэхээрийн болохгүй бол тэрэндээ тэрийг мэдэрсэн цагтаа больж өөрийг барьж аваад л.. хамгийн гол нь өөртөө л сэтгэл хангалуун байх.. яагаад гэвэл буруу сонголт гэж байхгүй.. чиний сонгосон тэр сонголт бүр зөв.. чиний л хувьд.. чиний хийсэн сонголт бусдын хувьд буруу байж болох ч хэрвээ чи л өөртөө сэтгэл хангалуун байж чадвал тэр сонголт бусдын хувьд ямар байх өчүүхэн ч хамаагүй.. бүгд л үхээд хумхын тоос болохоос хойш.. бусдынхаар биш өөрийнхөөрөө л амьдрах учраас.. буруу сонголт гэж байхгүй ээ.. эцсийн бариа нэг л цэгт...
Чак Норрис Супэрмантэй зодолдоод ялагдсан нь өмднийхөө гадуур бандаашаа өмсөнө гэж тохиролцсон..
Чак Норрис Халктай зодолдоод ялагдсан нь өөрийгөө ногооноор будна гэж мөрийцсөн..
Бүүгиймэй орой хариад унтахдаа шкафаа Чак Норис байна уу үгүй юу гэж шалгадаг...
Чак Норис нэг өдөр сэлж байсан чинь усан онгоц ирээд мөргөцөн... Эндээс л бид титаникийг живдэг гэж мэдсэн...
Чак Норрис дугаар андуурдаггүй харин чи буруу утсанд хариулсан байна
Чак Норрис дохионы хэлээр Америкон Айдолд түрүүлсэн
Сүнснүүд гал тойрч суугаад Чак Норрисийн талар нэгэндээ
Чак Норрис Халктай зодолдоод ялагдсан нь өөрийгөө ногооноор будна гэж мөрийцсөн..
Бүүгиймэй орой хариад унтахдаа шкафаа Чак Норис байна уу үгүй юу гэж шалгадаг...
Чак Норис нэг өдөр сэлж байсан чинь усан онгоц ирээд мөргөцөн... Эндээс л бид титаникийг живдэг гэж мэдсэн...
Чак Норрис дугаар андуурдаггүй харин чи буруу утсанд хариулсан байна
Чак Норрис дохионы хэлээр Америкон Айдолд түрүүлсэн
Сүнснүүд гал тойрч суугаад Чак Норрисийн талар нэгэндээ
амин хувиа хичээх үзлийн талаар мянга түмэн зөвтгөсөн ойлголттой явдаг би.. гэвч энэ нь хэтрэхээр гамшигийн хэмжээнд хүргэж ёс суртахуун хэмээх хүлээсэнд баригдахаа болиод ирэх үед яах учир нь үл олдох зүйлс болдог бололтой.. гэхдээ энэ чухал биш.. ер нь юу ч чухал биш.. зүгээр л өөрийнхөө алхам тутмыг тооцоолж явахыг хичээвч.. заримдаа тэрнээсээ гажихад хүргэх нөхцөл байдалтай таархад солиотой юм шиг утгагүй сонголтийг нь хийчихдэг.. түүнийгээ зөвтгөхдөө энэ бүхэн миний л амьдрал бусдад ямар ч хамаагүй учираас.. хэрвээ алдаа байвал миний л алдаа.. хэрвээ буруу байвал миний л буруу.. тэглээ гээд нэгэнт болчихсон зүйлийн хойноос харамсаж гашуудалгүй буруу байсан тэр сонголтийг зөв болгохын төлөө хичээх болно хэмээн өөртөө тайлбарлана.. гэвч үнэн хэрэгтээ наашаа ч үгүй цаашаа ч үгүй.. өнгөрсөндөө харамсах нь угаас утгагүй ч өнөөх буруу сонголтоо зөв болгохын тулд яах нь таг харанхуй.. дахиад л бүхнийг эхнээс нь эхлэх үү.. эсвэл өнгөрсөнг ч ирээдүйг ч мартаад өмнө нь ямар байсан тэр хэвээрээ байх уу... зүгээр л өнөөдөр л чухал.. аз жаргал гэдгийг энэ цаг мөчөөс л авах нь гоё.. гэтэл.. хүн гэдэг ямар учиртай амьтанбдээ.. элдэв зүйлсийг ургуулан бодож тэрхүү тэнэг төсөөллөө бодит болгохын төлөө эсэн бусын юм хийгээл.. харин өөртөө ч биш өчигдөртөө ч биш.. маргаашдаа ч биш.. өрөөл бусдад ч биш.. ердөөсөө хэнд ч юунд ч зориулагдаж баймааргүй...
Subscribe to:
Posts (Atom)
Сайтын статистик
Powered by Blogger.



- Twitter-т дагах!
- "Facebook-г минь үзэх!
- Бичлэг захиалах
Холбоо барих